benim bugün hüznüm sonsuz.nedeni küçük oğlum yani kuzum, asker oldu.buna çok seviniyorum ama fazlası ilede üzülüyorum. çünkü o benim kolum kanadım dı.
hep onur ve gurur duy diyorlar .ama bilmiyorlar ki benim içim acıyor. ona söz verdiğim halde tutamıyorum sözümü. çünkü söz geçmiyor yaşlarıma .onlara hükmedemiyorum.ben kendimi çok güçlü kadın sanırdım.oysa evlada güç yetmiyormuş. allah evladını kaybedenlere, sonsuz sabırlar versin. ama ben biliyorum ki bir gün dönecek işte benim bayramım , sevincim o gün olacak .herkese sonsuz selamlar



Alıntı Yaparak Cevapla

Bu Konuyu Paylaşın !